Üstâd Hazretleri’nin “Bir zât def'-i beliyyat için istişfâ اِسْتِشْفَاءْ ve istişfa' اِسْتِشْفَاعْ için böyle demiş:[1]”  diye bahsettiği duá hakkında Hacı Hulusi Bey (ra) buyuruyor ki: “Bir kimsenin bir sıkıntısı olsa ve bunu okusa, Ellah o kişiyi o sıkıntısından kurtarır.” O dua şudur:

يَا مَنْ لَط۪يفُ لَمْ يَزَلْ 

اُلْطُفْ بِنَا ف۪يمَا نَزَلَ

أَنْتَ الْقَوِيُّ نَجِّنَا 

عَنْ قَهْرِكَ يَومَ الْخَلَلِ

  ل۪ي خَمْسَةٌ اُطْف۪ي بِهَا 

نَارَ الْوَبَاءِ الْحَاطِمَةَ

اَلْمُصْطَفٰي وَالْمُرْتَضٰي 

وَابْنَاهُمَا وَالْفَاطِمَةَ

Mânâsı:

Ey lütf u keremi zâil olmayıp dâimî olan Latif!

İnen bela ve musîbet hakkında bize lütfet.

Ya Rabbi! Sen, kuvvet sahibisin, güçlüsün.

Yevm-i halel olan kıyamet gününden ve dünyadaki tehlikeli günlerden bizi kurtar.

Benim için senin katında şefaatleri makbûl olan beş insan var,  Ben, bu zevât-ı âliyeyi şefâatçi olarak zikredip Senin izninle vebâ ateşini söndürürüm.

O ateş ki; her şeyi kırıp atan bir ateştir; hastalıklardır, kederdir, elemdir, beladır, musibettir.

O beş kişi: Resul-i Ekrem (asm), Hazret-i Álî (ra), iki oğlu Hazret-i Hasan ve Hazret-i Hüseyn (ra) ve Fatıma (ra)’dır.

Ellahım! Bu beş mübârek insân -ki, bunlara hadîste ‘Hamse-i Âl-i Aba’ denilir. Bunların- hürmetine, maddî ve manevî bütün dertlerimize şifâ ver. Dünyevî ve uhrevî belâ ve musibetlerden, azâb-ı elîmden bizleri muhâfaza eyle. Âmin.

[1] Barla Lahikası, s.344.