Taberanî, Zeyd b. Sabit (ra)'den rivayet ediyor ki: Uykusuz­luk hali bana ârız oldu. Bu durumu Resulullah (sav)'e arz ettim. Peygamberimiz (sav): “Şöyle dua et.” diye tavsiyede bulundu:

اَللّٰهُمَّ غَارَتِ النُّجُومُ وَهَدَأَتِ الْعُيُونُ وَاَنْتَ حَيٌّ قَيُّومٌ يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ أَنِمْ عَيْن۪ى وَأَهْدِئْ لَيْل۪ى

     “Ellah'ım! Yıldız­lar kayboldu. Gözler sessizce uykuya daldı. Sen ise Hayy ve Kayyûm'sun. Ey Hayy ve Kayyum olan Ellah’ım! Gözle­rime uyku ihsan et. Geceme sükûnet ver.”

     Ben bu duayı okudum. Bu uykusuzluk hali benden gitti.”

(Taberanî, el-Kebir, 4817, Mecmau’z-Zevaid, 10/128)