Vezirlerin hâricinde halîfenin en büyük yardımcıları  “emirler’’ sınıfıdır.  “Emâret’’ veyâ “ velâyet’’ ismi verilen bu  “vâlilik’’ sınıfı da ikiye ayrılır.“

1- Emâre-i âmme.
2- Emâret-i hâssa.’’

Eyâletlerin idâresini üslenen vâlilere “ Emâre-i âmme’’ denir. Eyâlet vâlileri de aynen vüzerât-ı tefvîz gibi şu şartları taşırlar.

1- Hür olmak.
2- Müslim olmak.
3- Müctehid olmak.
4- Harb ve haraç işlerinde bilgili olmak.’’

Eyâlet vâlileri kendi hudutları içinde halîfe nâmına şu yedi  vazifeyi yaparlar:

1- Askerî işleri düzenlemek
2- Ahkâm-ı şer’îyyeye bakmak, kadı ve idârecileri tâyin etmek
3- Müslümanlardan zekâtı,zimmîlerden cizyeyi toplamak ve hak sâhiplerine dağıtmak,
4- Dini muhâfaza etmek ve bid’atlara müsaade etmemek.
5- Şer’î hadleri icrâ etmek.
6- Cum’a ve cemaat namazlarını bizzat kıldırmak veyâ kıldıracak vazîfeli tâyin etmek.
7- Eyâletteki Müslümanların haccı eâlarını kolaylaştırmak.’’

Eğer eyâleti düşman sınırında ise,halîfenin emir ve müsâadesini alarak cihâd eder, ganimetleri paylaştırır.

Kaynak:Tahşiye yayınları;Münâzarat  risâlesi ve şerhi