Mertebe îtibârıyla Vüzerât-ı Tefvîz’ den daha aşağıda olan  “Vüzerât-ı Tenfîz’’ için şu yedi şart aranır.

“1- Emânet: Kendisine verilen işlerde emîn olması.
“2- Doğru sözlülük: Sözlerine ve verdiği haberlere îtimad edilir olması.
“3- Tama’kâr olmamak: Dünyâ hırsı sebebiyle rüşvet hastalığına yakalanmaması.
“4- Şahî düşmanlarıyla bile güzel geçinmesi,hukuklarına tecâvüz etmemesi.
“5- Erkek olması.
“6- Zekâ ve anlayış sâhibi olması.
“7- Hevâ ehli olmamak:Nevsine ve arzularına uyarak yanlış yapmaması.’’

Ayrıca  halîfenin kendisine vereceği vazîfe sahasında tecrübe ve ihtisas sahibi de olmalıdır.
Tenfîz vezirinde  “hür, Müslim,müctehid,harb ve haraç işlerinde bilgili olma’’ şartları aranmaz. Gayr-ı Müslim zimmîler ve köleler,de bu  vazifeye tâyin edilebildiği için, Bedîüzzaman Hazretleri  “Münâzarât’’ içinde bu hükme atıf yapan beyanlarda bulunmuştur.

 Vüzerât-ı Tenfîz şu işleri yapamaz.
 “1- Mahkemelere karışamaz.
 “2- Valileri tâyin edemez
 “3- Harb ve ordu işlerine bakamaz.
 “4- Devlet hazinesine mal toplama veyâ oradan harcama işleriyle ilgilenemz.

Sâdece kendilerine halîfenin verdiği emirleri yerine getirirler, bir de kendilerine halktan intikal eden mes’eleleri halîfeye iletirler.

Kaynak:Tahşiye yayınları;Münâzarat  risâlesi ve şerhi